politiek

Afgedraaid. Net terug van de fysio-fitness en de wekelijkse boodschappen. Ik kan natuurlijk op mijn kont gaan zitten en de boodschappen thuis laten bezorgen, maar de straat wordt al veel te vaak geblokkeerd door van die bezorgbusjes. Ik moet een beetje in beweging blijven op mijn licht gevorderde leeftijd om verdere krakkemikkigheid tegen te gaan. Met een bak koffie en een uurtje rust kan ik er weer helemaal tegen.

Die rust geeft gelegenheid tot het lezen van de krant. Liefst de papieren versie, daar heb je minder last van reaguurders dan wanneer je digitaal leest. In de plaatselijke krant nemen de gemeenteraadsverkiezingen terecht een belangrijke plaats in. Ik heb mijn stem reeds bepaald, op de partij waar ik lid van ben, maar daar moest ik toch wel even goed over nadenken. Niet alle plannen van mijn club zijn even verstandig. Huizen bouwen in de polders bijvoorbeeld, dat is echt anathema in Dordrecht.

Maar goed, wil je het honderd procent eens zijn met een partij, dan kun je die het beste zelf oprichten en dan met een dictatoriale constructie zoals de club van Wilders, waar maar één man de baas is. Ik zie het al voor me: de Partij Klok Vooruit. Jammer dat ik niet zo’n egootje heb als al die Dordtse raadsleden die zich om wie weet wat voor reden in de afgelopen periode hebben afgescheiden van hun fractie en alleen zijn doorgegaan. Zo hebben we in Dordrecht geloof ik inmiddels zestien partijen op negenendertig raadszetels. Daar wordt de politiek echt niet geloofwaardiger van.