Blog van Kees

17 06, 2024

Hemd

Door |2024-06-17T14:52:27+00:0017 juni, 2024|Tags: , |0 Reacties

Steeds weer stuit ik op voorbeelden van slecht lezen. Ik kreeg een heleboel sympathieke reacties op mijn blog over het ziekenhuisavontuur. Goed bedoeld, wordt op prijs gesteld, maar de talloze wensen van ‘sterkte’ en ‘beterschap’ waren natuurlijk helemaal niet op hun plaats, want uit het stuk blijkt zonneklaar dat een en ander goed was afgelopen en ik al snel weer zo fit als een hoen was.

Nu is dit een voorbeeld waar je je onmogelijk aan kunt ergeren, maar wat ik wel bedenkelijk vind zijn sommige reacties op mijn ‘Warnaars’, miniaturen waarin de fictieve persoon Warnaar aan het woord is. Warnaar heeft bepaalde opvattingen en meningen, maar Warnaar is niet dezelfde persoon als zijn schepper. Hij is een verzonnen iemand die een rol speelt in een stukje literaire fictie. Jawel, hij is kritisch op van alles en nog wat en pissig over vele dingen, maar dat wil niet zeggen dat de schrijver van dat literaire proza die mening deelt, je kunt hen niet 1 op 1 vergelijken.

Dat doet een meneer X op Facebook wel. Die zint het niet dat Warnaar de kabinetsformatie een soap vindt en Wilders en aanhang extreem rechts noemt en gaat dan los met irritant geroep over ‘dat is jou onwaardig Kees’ en nog wat van dat gepruttel. Uiteraard heb ik dit voorbeeld van slecht lezen, of in dit geval kan ik beter zeggen van het niet door hebben wat het verschil tussen een schrijver en een verhaalfiguur is, van mijn Facebookpagina geschrapt. Het zou onaardig zijn zo iemand in zijn hemd te laten staan.

13 06, 2024

Met de schrik vrijgekomen/Got away with it

Door |2024-06-13T11:31:26+00:0013 juni, 2024|Tags: , |0 Reacties

Ik ben weer eens met de schrik vrijgekomen. Zo sta je te swingen op een popfestival en zo word je met een ambulance naar het ziekenhuis afgevoerd. Wat was er aan de hand? Gistermorgen werd ik plotseling duizelig. Ik heb weleens dat ik even een licht gevoel in mijn hoofd heb en op een wolk lijk te lopen, maar dat is meestal heel snel voorbij. Gisteren ging het niet voorbij en dus heb ik uiteindelijk de huisarts gebeld, die onmiddellijk langs kwam. Om een lang verhaal kort te houden: het kon een herseninfarct zijn of een storing aan het evenwichtsorgaan. Gelukkig heb ik een huisarts die geen risico’s neemt en dus werd de ambulance gebeld.

In het Albert Schweitzer ziekenhuis werd direct met grote voortvarendheid een CT-scan gemaakt en werden allerlei tests gedaan. Ik moest aanvankelijk een nachtje ter observatie blijven, hoewel de duizeligheid langzamerhand was verdwenen. Na nog een serie tests, sloten de artsen een vasculair probleem echter toch uit. Conclusie: een storing in mijn evenwichtsorgaan. Mijn goede vriendin Lé, die direct te hulp was geschoten en wat spullen voor de nacht was gaan halen, kon me alsnog naar huis brengen. Daar hebben we bij een bakkie koffie van de schrik zitten bekomen. Naar de kroeg ben ik daarna maar even niet gegaan.

Once again I got away with it. One moment you are swinging at a pop festival and a couple of days later you are taken to hospital in an ambulance. What happened? Yesterday morning I suddenly felt dizzy. I sometimes feel light-headed for a moment and feel like I’m walking on a cloud, but that usually passes very quickly. Yesterday it didn’t go away and so I finally called my GP, who came immediately. To make a long story short: it could have been a cerebral infarction or a balance organ problem. Luckily I have a GP who doesn’t take any risks, so the ambulance was called.

A CT scan was immediately made with great speed at the Albert Schweitzer hospital and all kinds of tests were done. I initially had to stay overnight for observation, although the dizziness gradually disappeared. However, after another series of tests, the doctors ruled out a vascular problem. Conclusion: a disturbance in my balance organ. My good friend Lé, who immediately came to help and went to get some things for the night, took me home. There we recovered from the adventure with a coffee. After that I stayed home thinking going to my local wasn’t such a good idea.

10 06, 2024

Guilty pleasure

Door |2024-06-10T14:40:45+00:0010 juni, 2024|Tags: , , |0 Reacties

Zaterdag 8 juni was ik met vrienden bij Wantijpop, het grote, gratis popfestival dat ieder jaar in juni in Dordrecht plaatsvindt. Hoewel het weer fris was, we zitten in een vroege herfst, hadden we geluk dat het niet regende. Het was geweldig druk, ik denk de drukstbezochte editie tot nu toe. De krant sprak van een recordaantal bezoekers. Ondanks de enorme drukte zat de sfeer er goed in. Bij Claude stonden we vlak voor het podium, een waagstuk want ik wist niet of mijn rug het zou uithouden, maar bij verschillende nummers stond opa Klok lekker mee te swingen. Daarna moest ik wel even een plekkie zoeken om te zitten, maar al met al ging het goed. De PRF-behandeling die ik onlangs had aan een zenuwknoop lijkt vooralsnog goed aan te slaan.

Claude heeft wel veel jonge fans, viel me op. Vooral meisjes van een jaar of veertien, vijftien, die van alle nummers ook de (gedeeltelijk) Franse teksten vrolijk meezongen. Dat wordt veel Frans in het eindexamenpakket in de komende jaren, denk ik. Duits mag er wat mij betreft ook wel weer in, desnoods verplicht. Ik vind het iedere keer weer gênant als ik hoor dat Duitse toeristen in de stad Engels moeten spreken, omdat er in de horeca nauwelijks meer een jonge Dordtenaar is die Duits spreekt. Dan voel ik de verloedering van ons onderwijs door merg en been gaan. Nauwelijks iets weten van aardrijkskunde en geschiedenis, beroerd kunnen lezen en slechts matig Engels spreken, meer niet, en dan denken dat je wel even naar de universiteit kan.

Ik wil niet zeggen dat vroeger alles beter was, maar het onderwijs dat ik zelf heb genoten vanaf de havo-top van de Gemeentelijke Pedagogische Akademie (geweldige school met vooruitstrevende K in de naam, maar later door de gemeente verkwanseld aan Rotterdam) in ieder geval wel. Toen ik geschiedenis ging studeren kon je maar beter je talen kennen. Anders kwam je niet ver in de Griechische Geschichte van Erich Bayer en snapte je geen zak van de onvertaalde Franse citaten in de toenmalige editie van Herfsttij der Middeleeuwen van Johan Huizinga.

Het muzikale hoogtepunt van Wantijpop vond ik het optreden van Vera and the Sleepover Club. Die speelden op het Popcentralepodium, maar hadden wat mij betreft op het hoofdpodium mogen staan. Na dat optreden ben ik langzamerhand afgedropen naar huis, want men moet de goden niet verzoeken. In de buurt van dat podium verkochten ze trouwens goede patat. Een guily pleasure hoort er natuurlijk bij!

Foto: Lé Holshuijsen

9 06, 2024

Zwaluwenzang

Door |2024-06-09T10:35:13+00:009 juni, 2024|Tags: , |0 Reacties

Twee weken geleden was ik bij de presentatie van Hans Erkens zijn roman Zomervogels in de fraaie Trinitatiskapel in Dordrecht. Ik heb het boek ondertussen met veel plezier gelezen en daarover wat geschreven op mijn histoblog. Lezen, het blijft een van de dingen die ik het allerliefst doe!

5 06, 2024

Nieuws

Door |2024-06-05T12:03:48+00:005 juni, 2024|Tags: , |0 Reacties

Ik ga verhuizen. Hier kunnen jullie daar alles over lezen. Het is enigszins noodgedwongen maar desalniettemin van harte. Sinds enige tijd heb ik ook weer eens een boekbespreking op mijn histoblog gezet. Binnenkort volgt er nog een.

30 05, 2024

De tijd zal het leren

Door |2024-05-30T15:58:17+00:0030 mei, 2024|Tags: , , , |0 Reacties

Het lijkt wel boekenweek. Vorige week woensdag de presentatie van ‘Bizarrien’ van Ronald Peters Favier en mijn dichtbundel ‘Voor je het weet’, in Visser in Dordrecht. Afgelopen zondag de (zeer geslaagde) presentatie van de roman ‘Zomervogels’ van Hans Erkens in de Dordtse Trinitatiskapel en aanstaande zondag reis ik naar Rotterdam voor de presentatie van de dichtbundel ‘Nulpunt’ van Yvonne van der Haven bij Van Gennep op de Oude Binnenweg.

Ondertussen liet het Griekenland Magazine weten te gaan vernieuwen en daarom te stoppen met mijn column. Omdat ik vanaf de oprichting aan het blad meewerkte en het me eerlijk gezegd langzamerhand wat te veel begon te worden, was dat ook voor mij een goed moment om mijn laatste column in te sturen. Zo blijft er weer wat meer tijd over voor de projecten waarmee ik bezig ben: het negende deel van mijn serie literaire-dagboeken, een derde boek met brieven aan Stella, de voorbereiding van een boek (of serie artikelen) over de 18e eeuw en wie weet misschien een bundeling van een aantal columns uit het Griekenland Magazine. De tijd zal het leren, want ik heb ook mijn lezingen nog en mijn leuk bijbaantje als stadsgids .

27 05, 2024

Stoomtractie

Door |2024-05-27T12:15:56+00:0027 mei, 2024|Tags: , , |0 Reacties

Dit weekeinde was weer het tweejaarlijkse stoomfestival in Dordrecht. Ik vond het, ondanks het kwakkelweer, zoals altijd een geweldig evenement. Ik zit er letterlijk bovenop, want de stoomtrein die van station Dordrecht CS naar Baanhoek rijdt en vice versa, komt vlak langs mijn huis.

Dat doet me altijd denken aan mijn jonge jaren, als we op vakantie waren bij mijn oom en tante in Engeland. Achter hun huis was een park en vlak daarachter liep de spoorlijn van Liverpool naar Manchester. Tot 1968 reden er in het Verenigd Koninkrijk nog stoomtreinen en regelmatig deed ik met mijn neven aan train spotting. Ik heb wat van die machtige machines langs zien denderen en zelf ook nog regelmatig in zo’n stoomtrein gezeten. Als je ’s zomers door een tunnel reed moesten als de bliksem de ramen van het compartiment dicht, anders zat je onder de roet.

De locomotieven van de Dordtse stoomtrein zijn overigens niet in Engeland, maar in Duitsland gebouwd. Dat vernam ik van mijn collega Guus de Landtsheer, een expert op het gebied van treinen. Als je de machines goed onderhoudt, zijn ze bijna onverslijtbaar. Ik moet daar weleens aan denken als ik voor de zoveelste keer vertraging op het spoor heb wegens een kapotte trein die in de weg staat. Misschien moeten we gewoon weer terug naar de stoomtractie. Ik ben onmiddellijk voor. Ook omdat mijn Rotterdamse opa machinist was op een stoomlocomotief. Toen de NS in 1958 de laatste stoomlocomotief de deur uitdeed, nu ja, niet helemaal, de 3737 staat in het Spoorwegmuseum in Utrecht, was opa al een aantal jaren met pensioen, maar hij kwam vaak naar ons in Dordrecht (hij had als oud-machinist altijd vrij reizen eerste klas) met zijn prachtige verhalen over het spoor.

Ook de vlootschouw was weer indrukwekkend, ondanks de regen. ‘Het is maar water,’ zou mijn goede vriend Gerard zeggen, maar ik ben toch maar sneller dan anders een plekje in Costa d’Oro gaan zoeken. Gelukkig was het zaterdag en zondag gedeeltelijk droog, zodat ik zonder nat pak die prachtige schepen (ik kan er ook niets aan doen, maar mijn Dordtse opa was zeeman, ook altijd met geweldige verhalen) kon bewonderen en al die andere stoommachines die de Industriële Revolutie, de basis van onze moderne maatschappij, mogelijk maakten. Veel van de antieke bussen waren trouwens ook een feest der herkenning. Even terug naar vroeger tijden. Daar word ik als historicus gelukkig van.

23 05, 2024

Een mooie middag/ Ένα όμορφο απόγευμα

Door |2024-05-23T10:06:53+00:0023 mei, 2024|Tags: , |0 Reacties

De presentatie van de verhalenbundel van Ronald Peters Favier en van mijn dichtbundel, gisteren in Visser in Dordrecht, werd goed bezocht. Het was een mooie middag, met daarna een gezellig etentje met een goede vriendin bij restaurant Olympiada. Mijn boek (Voor je het weet) is verkrijgbaar via de boekhandel, maar ook direct te bestellen bij de uitgever of bij mij. Als je direct bij mij bestelt kun je vermelden of je het eventueel gesigneerd wil hebben.

Η παρουσίαση της συλλογής διηγημάτων του Ronald Peters Favier και της ποιητικής μου συλλογής, χθες στο Visser της Ντόρντρεχτ, είχε μεγάλη προσέλευση. Ήταν ένα όμορφο απόγευμα και ακολούθησε ένα ωραίο δείπνο με μιά καλή φίλη στο εστιατόριο Olympiada. Το βιβλίο μου (Voor je het weet) είναι διαθέσιμο από τα βιβλιοπωλεία, αλλά μπορείτε επίσης να το παραγγείλετε απευθείας από τον εκδότι ή από εμένα. Εάν παραγγείλετε απευθείας από εμένα, μπορείτε να υποδείξετε εάν θα θέλατε να υπογράφω.

Foto: Lé Holshuijsen

22 05, 2024

Planning the future/ Σχεδιάζοντας το μέλλον

Door |2024-05-22T11:24:08+00:0022 mei, 2024|Tags: , , |0 Reacties

I am quite happy my new collection of poetry is going to be presented this afternoon at Visser in Dordrecht. It contains poems which I wrote during the past six years. Though I love writing poetry and translating it (providing I have time) I write much more prose. Short stories, essays, reviews, pieces on history and of course my diary of which I have got almost 104 volumes, starting in August 1975. I am now contemplating writing another history book for which I do some research in the local archives concerning the 18th century. Though I graduated in contemporary history I am getting more and more interested in the fascinating 18th century. In the autumn I will contribute an article about the ‘spirit’ of the 18th century to the Dutch literary magazine Ballustrada.

Είμαι πολύ χαρούμενος που η νέα μου ποιητική συλλογή θα παρουσιαστεί σήμερα το απόγευμα στο Visser στο Ντόρντρεχτ. Περιέχει ποιήματα που έγραψα τα τελευταία έξι χρόνια. Αν και μου αρέσει να γράφω ποίηση και να τη μεταφράζω (εφόσον έχω χρόνο), γράφω πολύ περισσότερη πρόζα. Διηγήματα, δοκίμια, κριτικές, κομμάτια για την ιστορία και φυσικά το ημερολόγιό μου από το οποίο έχω σχεδόν 104 τόμους, ξεκινώντας τον Αύγουστο του 1975. Σκέφτομαι τώρα να γράψω ένα άλλο βιβλίο ιστορίας για το οποίο κάνω κάποια έρευνα στα τοπικά αρχεία σχετικά με το 18ο αιώνας. Αν και αποφοίτησα στη σύγχρονη ιστορία, όλο και περισσότερο ενδιαφέρομαι για τον συναρπαστικό 18ο αιώνα. Το φθινόπωρο θα συνεισφέρω ένα άρθρο για το «πνεύμα» του 18ου αιώνα στο ολλανδικό λογοτεχνικό περιοδικό Ballustrada.

14 05, 2024

Nog acht dagen

Door |2024-05-14T10:15:50+00:0014 mei, 2024|Tags: , , |0 Reacties

Nog acht dagen, dan worden mijn dichtbundel ‘Voor je het weet’ en de verhalenbundel ‘Bizarrerien’ van Ronald Peters Favier door Liverse gepresenteerd in Visser’s Poffertjes, Groenmarkt 9 in Dordrecht. Ik zet het er nog maar even bij voor wie mijn wereldberoemde stamkroeg niet kent. We beginnen om 17.00u, weest op tijd!

Vanmiddag om 14.30u ben ik in de uitzending bij Via Cultura. Ik vertel daar over het boek in het bijzonder en over de dichtkunst in het algemeen, tenminste, als daar naar wordt gevraagd. Het is prachtig zomerweer, maar je kunt Via Cultura terugkijken, dus ga gerust naar een terras of ergens op een strand liggen bakken. Je kunt ook naar de interessante tentoonstellingen in het Dordrechts Museum over Pictura en de gebroeders Van Strij of Kunst voor de kost. Ze hebben daar airco en een lommerrijke tuin. Ook nooit weg bij 28 graden.

Foto: Henk Littel

Ga naar de bovenkant