Er staat weer een ‘praatje’ op Youtube.



Ik zou in afwisseling met cabaretière Hilde de Jong optreden in de tuin van het Dordrechts Museum. Dat konden we gezien het weer gevoeglijk vergeten, maar het programma was verplaatst naar de wijnbar van Art & Dining (het museumrestaurant) en ietwat aangepast, omdat ook het Estudiantina Ensemble, dat op het Statenplein zou spelen, naar binnen was gehaald. We traden in plaats van drie keer allemaal twee keer op, wat resulteerde in een leuke, afwisselende middag, die afgesloten werd met swingende, Latijns-Amerikaanse muziek.
De wijnbar ziet uit op het gebouw waarin vroeger School Vest zat. Daar heb ik twee jaar lang op school gezeten en ik was er veel later kwekeling. Ik had in die dagen verkering met een meisje dat studeerde voor kleuterleidster. Toen was het idee om de kleuterschool samen te voegen met de lagere school tot basisschool nog niet geboren en was er voor kleuterleidsters een aparte opleiding, de KLOS. De directrice in die tijd viel op door een forse boezem. Ze verbood haar leerlingen tijdens de praktijklessen broeken te dragen. En dat in hetzelfde gebouw als de progressiefste Pedagogische Akademie van Nederland.
Over twee en een halve week hebben we alweer de jaarlijkse Dordtse 
Het thema is dit jaar ego, ofwel ego-literatuur. Zoals bekend ben ik een groot liefhebber van dagboeken, brieven, memoires en autobiografieën. Dit jaar werk ik zelf aan het programma mee. Om half twee, half drie en half vier zal ik spreken over mijn dagboeken en daaruit voorlezen. Dat gebeurt in de tuin van het Dordrechts Museum. Een mooiere plek kan ik me bijna niet voorstellen.
Hoewel me de gelegenheid werd geboden om ook mijn boeken ter plekke te verkopen, ga ik dat niet doen. Ik laat dat met liefde over aan de boekhandel, waar mijn boeken, zoals het jongste Nazomer. Zestig brieven aan Stella, te bestellen zijn, of bij Uitgeverij Liverse. Nazomer is niet bij Liverse verschenen, maar bij Amforeas. Het is te bestellen via deze link.