Zoveel meer
Zaterdag naar de uitreiking van de Schefferprijs geweest in het Dordrechts Museum. Interessante interviews met de genomineerden, Faria van Creij-Callender, Ricardo van Eyk en Lorian Gwynn. De prijs ging naar Faria. Voor de aansluitende borrel de tentoonstelling bezocht en genoten van het werk van alle drie de kandidaten. Er is veel moois te zien in het museum. De tentoonstelling van Turner en Assmann en nu ook deze van de Scheffer. Vlak ook de vaste collectie niet uit. Met enige regelmaat loop ik het museum binnen om naar een aantal parels uit die collectie te kijken. Te Noorden bij Nieuwkoop van Weissenbruch bijvoorbeeld, maar er is zoveel meer. Ik zou er drie pagina’s A4 mee kunnen vullen.
Gistermiddag ‘Vertel je verhaal’ in Visser, de verhalenmiddag die ik samen met Jet Hoogerwaard, Nahed Hallak, Walter van de Lagemaat en Mohammed Benzakour organiseer. Tien vertellers met ieder een waar gebeurd verhaal. Het was een sfeervolle middag. Visser was bijna tot de laatste plaats vol. Wel de nodige last van de rug. Misschien omdat ik ’s morgens had gewerkt als stadsgids, al geef ik liever het verzetten van de klok de schuld. Wintertijd, zomertijd, wintertijd, zomertijd…. Niemand die het wil, maar toch ieder half jaar weer dat malle gedoe en dat al decennia lang.
Na afloop wilden we met een klein gezelschap gaan eten bij Olivia, maar dat zat helemaal vol. Daarom werd het Portobello, waar het gezellig was, maar waar ik de wagenwielpizza uiteraard niet in zijn geheel naar binnen kreeg. Met de helft had ik, hoewel hij lekker was, als kleine eter al moeite. De laatste keer dat ik daar at, was op de sterfdag van Stella, ruim achttien jaar geleden. Beetje bijzonder wel. Het goot van de regen, toen ik uiteindelijk naar huis fietste, en het woei dat het een aard had. Beroerd weer dat mijn humeur grondig bedierf, al weet ik dat dat niet helpt.
Foto: Walter van de Lagemaat
