Hark

Na het ontbijt zat ik op mijn gemak de kranten te lezen (een van de zegeningen van het internet) toen ik me plotseling realiseerde dat ik alleen vandaag nog gelegenheid had om op de Kapani oregano te kopen, die je daar goedkoop en van goede kwaliteit kunt krijgen. Ik heb vrienden in Dordrecht beloofd een voorraadje mee te nemen. Trouw en het AD dus maar gelaten voor wat ze waren en geprobeerd een taxi te nemen. Het duurde lang voor er eentje stopte en die chauffeur nam me niet mee, want hij moest iemand oppikken in Faliro. Ik ben uiteindelijk te voet gegaan, twintig minuten de helling af, ondanks de pijn in mijn kuiten van al dat lopen over geaccidenteerd terrein.
Onderweg dacht ik na over het verschil in kwaliteit tussen Trouw en het AD. Die laatste krant lees ik eigenlijk alleen voor het Dordtse nieuws. Het landelijke nieuws gaat me te veel richting de Telegraaf. Ooit las ik het NRC-Handelsblad, maar toen heer Bommel van de achterpagina verdween ben ik uit protest overgegaan op Trouw. Goede onderzoeksjournalistiek, interessante weekendbijlage en iets te veel aandacht voor religie en spiritualiteit. Dat sla ik dus over. Iemand vroeg mee eens waarom ik de Volkskrant niet las, waar tenslotte een naamgenoot de scepter zwaait, maar daar heerst me toch net iets te veel dweepzucht.
Voor ik de Egnatia overstak richting Kapani ben ik even op een bankje gaan rusten in de buurt van het standbeeld van Eleftherios Venizelos (1864-1936) misschien wel de belangrijkste staatsman uit de Griekse geschiedenis. Mooi is het beeld niet, Venizelos staat er bij als een hark die zich geen houding weet te geven. Vaak is het beeld het beginpunt van een πορία (een demonstratie) als er weer eens een van de endemische stakingen plaatsvindt, die Griekenland teisteren. Meestal lopen daarbij aanhangers van PAME, de enige Stalinistische vakbond van Europa, voorop. Vandaag kwamen er alleen wat knappe studentes langs. Ik ben maar niet te lang blijven zitten. Voor je het weet word je, leunend op je wandelstok, uitgemaakt voor oude viezerik.