literatuur

In blijde verwachting

Soms gebeuren dingen sneller dan gedacht. Zelfs in de wereld der schone letteren. In mei al komt mijn nieuwe dichtbundel Voor je het weet uit. Met de uitgever, Liverse, zijn we aan het bekijken wanneer hij wordt gepresenteerd. Dat zal hoogstwaarschijnlijk ook in mei zijn en uiteraard in Dordrecht, niet alleen de oudste stad van Holland, maar ook nog eens de navel van de wereld. Vraag dat maar aan Zeus. Het is een bundel die begint met een lofzang en eindigt met een testament. De conclusies zijn aan de lezer.

Door |2024-04-11T09:13:09+00:0011 april, 2024|Tags: , |0 Reacties

Literair-dagboek IX

Tot nu toe publiceerde ik bij Uitgeverij Liverse acht delen van mijn literair-dagboek. Deel negen is in de maak. Ik heb nog geen idee wanneer het zal verschijnen, maar ik heb in ieder geval een flink begin gemaakt. Hierbij een fragment:

“Zondag, 7 mei 1989: Stella belde gisteravond om half elf dat ze veilig was aangekomen. Ze had in Belgrado wel problemen gehad met de autoriteiten over een transitvisum. Die Joegoslaven dachten even wat aan haar te verdienen. Van de British Council heeft ze bericht gehad dat haar aanvraag voor een beurs is afgewezen. Engeland is dus van de baan. Jammer, maar het is niet anders.”

Door |2024-03-28T10:14:04+00:0028 maart, 2024|Tags: , |0 Reacties

Zestien jaar alweer

Het is vandaag alweer zestien jaar geleden dat de eerste stadsdichter van Dordrecht,  Jan Eijkelboom, overleed. Ik denk nog vaak aan hem en lees ook regelmatig nog zijn gedichten. Hij was de grote man achter de Dordtse Dichterskring (door sommige leden ook wel Dichtkring genoemd), waar ik nog steeds lid van ben. Hij vertelde tijdens onze samenkomsten vaak prachtige verhalen. Als dichter heb ik veel van hem geleerd en ik ben nog altijd een beetje trots dat de veranda van het huis van Stella en mij, waar hij op een zonnige dag eens koffie dronk, hem aanzette tot zijn gedicht Veranda’s vooral. Stella heeft een aantal gedichten van Jan in het Grieks vertaald, waar ze in verschillende tijdschriften verschenen. Slechts enkele maanden nadat Stella overleed, moesten we afscheid nemen van Jan. Twee mensen die ik met liefde en weemoed gedenk. De foto nam ik in 2004, toen we met een groepje Dordtse en Zeeuwse dichters rond het tijdschrift Ballustrada, waaronder Stella en Jan, optraden in Middelburg. De man die signeert is dichter Andre van der Veeke, hoofdredacteur van Ballustrada.

Door |2024-02-27T13:42:17+00:0027 februari, 2024|Tags: , |0 Reacties

Citatenverzameling

Vanaf het ogenblik dat ik leerde lezen, ik was vijf en zat op de Montessori kleuterschool in de Cornelis de Wittstraat, ongeveer waar nu het parkeerterrein is tegenover de supermarkt op de hoek met de Johan de Wittstraat, heb ik me op de boeken gestort. Vele jaren later doe ik dat nog steeds. Niets prettiger dan de knop van de televisie om te draaien als er weer een van die leuterprogramma’s met al dan niet bekende Nederlanders begint en je in een boek te verdiepen. Ik heb dan meestal een notitieboekje en een potlood paraat voor het geval ik een uitspraak tegenkom die ik wil onthouden.

Al doende heb ik een aardige verzameling citaten bij elkaar gelezen, waarin ik af en toe graag mag bladeren. Zo kwam ik pas een uitspraak tegen van Gerrit Komrij uit zijn boek Lof der Simpelheid. Die luidt als volgt: ‘Zodra een Nederlander het woord cultuur hoort denkt hij aan ausradieren, omlaaghalen en ridiculiseren’ (p. 104). Het boek is uit 1995, de uitspraak helaas nog actueler dan toen.

Door |2024-02-04T14:49:55+00:004 februari, 2024|Tags: , |0 Reacties

What’s in a name?

Gisteren op Via078 en vandaag op mijn eigen histoblog weer eens aandacht besteed aan het eeuwig verkeerd spellen van de voornaam van dichter C. Buddingh’. Hoe zijn naam geschreven moet worden schijnt een auteur niet meer zelf te mogen bepalen, dat doet de Koninklijke Bibliotheek voortaan wel.

Door |2024-01-21T12:03:40+00:0021 januari, 2024|Tags: , , |0 Reacties

Toen alles beter was

Tot besluit van het jaar heb ik op mijn weblog een gedicht geplaatst  met de nostalgische titel ‘Toen alles beter was’. Nostalgisch met een knipoog natuurlijk. Ik zeg het er maar bij want met de leesvaardigheid van tegenwoordig en het gebrek aan gevoel voor ironie bij al die boze roeptoeters in de sociale media weet je maar nooit of je wel helemaal goed wordt begrepen.

Door |2023-12-30T14:48:44+00:0030 december, 2023|Tags: , |0 Reacties
Ga naar de bovenkant