Nederlands-Indië

Indisch verleden

Terug van de fysio-fitness. Veel minder vermoeid dan vorige week. Ik zou haast denken dat het in het weer zit, in het, hopelijk, definitieve afscheid van de winter. Hoewel, je weet niet wat ons nog te wachten staat op weerkundig gebied. Een paar staaltjes daarvan zijn in deel IX van mijn serie literaire dagboeken te vinden.

Dat deel is vandaag officieel gepubliceerd, maar pas volgende week te bestellen. Als het zover is, publiceer ik uiteraard de link, maar men kan vanaf nu ook terecht bij de reguliere boekhandel. De titel is Verborgen in het groen. Literair dagboek 1989-1990. Het ISBN-nummer is: 978 9403 8691 17. Meer hoeft de boekhandel niet te weten. O ja, de prijs is 19, 90 euro, zeg maar twee tientjes. Een prikkie dus. De presentatie is pas in mei, als de zon iedere dag straalt en het gevogelte kwinkeleert dat het een lust is. Wanneer precies hoor je nog.

Gisteren was ik bij een lezing van Kevin Felter over Indische Dordtenaren. Een activiteit van de Vereniging Oud-Dordrecht. Hij behandelde de geschiedenis van de migranten die terechtkwamen in Dordtse pensions na de onafhankelijkheid van Indonesië. Een ruim opgezet onderzoeksproject dat resulteerde in het boek Tussen weemoedig en senang dat op 1 maart verschijnt en vanaf die datum hier te bestellen is. Dordtenaren kunnen daarvoor ook terecht bij de plaatselijke boekhandels.

Felter benadrukte het belang van het blijven vertellen van het verhaal van deze eerste generatie migranten, die zich kenmerkt door een vergaande zwijgzaamheid over het eigen verleden. Gelukkig is er inmiddels een generatie opgestaan met wortels in Nederlands-Indië die dat verleden wil onderzoeken en toegankelijk maken.

Weinig schade

Twee weken geleden had ik een ongelukje met het rijwiel. Ik raakte heel licht de fietstas van de vriendin met wie ik op weg was, verloor mijn evenwicht en landde pontificaal bovenop mijn fiets. Weinig schade. Ja, de handel van de voorrem brak af, maar die levensgevaarlijke rem gebruik ik nooit, dus reparatie kan wachten tot mijn fietsenmaker terug is van vakantie. Verder had ik een kleine bloeduitstorting op het embonpoint en een schaafwondje op mijn voorhoofd.

Niets bijzonders dus, maar schaafwondjes zien er altijd erger uit dan ze zijn. Daarom heb ik even gewacht met het opnemen en op Youtube zetten van een nieuw ‘praatje’. Inmiddels is het wondje genezen en het praatje hier verschenen.

Er wordt ook aan een nieuw Boekenpraatje gewerkt, maar daarvoor is altijd enig leeswerk nodig en dat kost tijd. Ik denk dat het nieuwe eind september verschijnt, uiteraard weer over enkele historische werken. Collega Guus en ik zijn druk doende met de achttiende eeuw, maar ook andere perioden uit de geschiedenis blijven boeien. Dat hoor je in het praatje van deze week.