En maar dramatiseren!
Vervelend nieuws. Mijn oude, vertrouwde supermarkt op de Blekersdijk gaat sluiten. Over drie weken. Voorgoed. Uiteindelijk was de concurrentie van Dirk en Albert te groot, vrees ik, ondanks de vele voordelen die deze charmante, kleine, overzichtelijke winkel heeft. Je struikelt er niet voortdurend over halvegaren die met pakken toiletpapier of dozen vol bronwater aan het slepen zijn, je hebt altijd een vriendelijk praatje aan de kassa en aan de vervelende truc van de meeste supermarkten, het om de zoveel tijd verplaatsen van de producten zodat je je het lazarus moet zoeken naar wat je nodig hebt om en-passant van alles te kunnen inladen waar je eigenlijk niet op zit te wachten, doen ze niet. Ja, de schappen zijn weleens wat leeg, soms hebben ze niet wat je zoekt, maar dat is zelden een probleem. Je geeft het even door en een paar dagen later is het in huis.
Jammer dus dat de zaak gaat verdwijnen. Ik begrijp het wel. De eigenaar heeft een groot gezin en almaar tegen de economische stroom op roeien kent tenslotte een einde. Gelukkig ligt er al een baan in een geheel andere branche in het verschiet, waarmee ik hem alle succes wens.
We zitten op het ogenblik in een hittegolf, dus wordt het overdag warm. Zouden we in een zuidelijk land op vakantie zijn, dan zouden we dat waarschijnlijk geweldig vinden, maar thuis is het zuchten en klagen niet van de lucht. Zo zijn de mensen nu eenmaal. Altijd zeuren over het weer, al weet iedereen dat het niet helpt. Waar ik me aan erger is het drama dat er van gemaakt wordt in de media. De godganselijke dag van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat is het warmtegedoe op de radio. Ik word echt niet snel ziek van een paar dagen hitte, maar wel van het gemeut erover. Ik doe tijdig de ramen en deuren dicht, heb een ventilator, maak me niet drukker dan strikt noodzakelijk en fiets aan het eind van de middag gewoon naar de stamkroeg, waar meestal een aangenaam briesje over het terras waait. Na het nieuws van acht uur gaat de radio voor de rest van de dag uit. Ik heb niet voor niets Spotify en voor noodgevallen een ouderwets toestel waarop je behalve cd’s zelfs nog cassettebandjes kunt afspelen.
Gisteravond heb ik Curaçao zien verliezen van Ivoorkust. Jammer. Ik had het onze rijksgenoten zo gegund om een ronde verder te komen. De wedstrijd van Nederland tegen Tunesië heb ik gemist. Toen lag ik vredig te slapen, gewoon boven onder het platte dak, met de ramen open en het geruststellend knorrende ventilatortje aan.
