Kafeneion ‘Ta Therma’, Samothraki
Hoewel ik nog niet helemaal klaar ben met het herzien van het manuscript van literair dagboek IX ben ik al wel begonnen om te zoeken naar een geschikte foto voor het voorplat. Zodoende kwam ik op het magische eiland Samothraki terecht, waar ik acht jaar geleden voor het laatst was. Alleen en in het voorseizoen. Er was nog weinig open in Loutros, waar ik een huisje had gehuurd, maar de rust beviel me wel en mijn favoriete kafeneion, Ta Therma, was gelukkig open. De reis is een beetje ingewikkeld. Je moet met de trein of bus van Thessaloniki naar Alexandroupolis en vandaar over met de boot. Die vaart niet iedere dag, althans toen niet. Daarom moest ik overnachten in Alexandroupolis, maar die stad beviel zo goed dat ik op de terugweg ook nog een nachtje ben blijven hangen.
Samothraki, ik ben er een aantal malen met Stella geweest en na haar overlijden een keer met vrienden Kostas en Vassiliki. Ik moest bij het zien van de foto’s even de neiging onderdrukken om direct in het voorjaar een hotel of huisje te boeken, maar wie weet. De laatste keer reisde ik met een bus van de KTEL. Prima vervoer, maar ik hou toch meer van de trein, ondanks dat die in Griekenland niet de veiligste van Europa is.
Vanmorgen weer naar de fysio geweest. Hard nodig met dit weer, dat mijn rug allesbehalve goed doet. Ik kan er weer een weekje tegen. Daarna boodschappen gedaan. Het moet maar eens uit zijn met al dat zondige buitenshuis eten, al verheug ik me nu al op de stamppot, morgen, bij Visser. Voorlopig staat er een pan babi ketjap te pruttelen, bereid volgens Surinaams recept.
