Oei, gisteravond kwam er plotseling een noodoproep van de overheid binnen op de telefoon. Een poepbacterie in het drinkwater. Mijd het kraanwater of kook het voor een minstens drie minuten! Weer eens iets anders, in ieder geval een bijzondere afsluiting van de week.
Volgens de krant rende de halve stad onmiddellijk naar de supermarkt om flessen water te hamsteren. Dezelfde reactie als toen corona toesloeg, alleen ging het in dat geval om kakpapier. Zo zijn veel mensen. Moeilijk doen als het makkelijk kan. Ik heb vanwege alle gedram van de overheid over mogelijke rampen tegenwoordig een paar flessen water als ‘noodvoorraad’ staan en een blik knakworsten. Die worsten heb ik onder het stof gelaten, over de flessen heb ik maar even een doekje gehaald en ik ontdekte ook nog een fluitketel in het aanrechtkastje. We komen die poeprijke dagen wel door.
Woensdag gaf ik een rondleiding door Dordt aan Amerikaanse nazaten van Jacob de Witt, de vader van, zoals iedere Dordtenaar hoort te weten, onder meer Cornelis en Johan. We bezochten uiteraard het standbeeld van Dupuis op de Visbrug, het stadhuis, de werkplek van zowel Jacob de Witt als zijn zoon Cornelis als burgemeester en heel even van de jonge Johan als pensionaris van Dordrecht. Vervolgens de plek van het woonhuis in de Grotekerksbuurt, de graven van Jacob de Witt en zijn vrouw Anna van de Cornput, dat van Jacobs ouders en het graf van Johanna de Witt en Jacob van Beveren in de Grote Kerk. Daarna volgden uiteraard de Houttuinen en heb ik hen nog heel wat meer van de stad laten zien. Het gezelschap wist veel van de familiegeschiedenis en ervoer naar eigen zeggen het bezoek aan het ‘ancestral home’ als een buitengewone ervaring.
Gisteren zat ik bij Visser toen de avondvierdaagse langskwam. Het was de laatste avond, dus er was muziek. Jammer voor al die enthousiaste kinderen en hun begeleiders dat er maar één muziekkorps bij was, vergeleken met de tijd dat ik zelf als kind meeliep was dat nogal magertjes. Gelukkig bleef het droog, ook al was de temperatuur onder de maat voor de tijd van het jaar, maar goed, een mens kan niet alles hebben. Ik was nog niet thuis of dat alarmbericht verscheen op de telefoon. Ik heb toen maar een soepje opgewarmd en ben een boek gaan lezen, want dat wereldkampioenschap voetbal laat ik vanwege Trump en Infantilo dit jaar aan me voorbij gaan.
