Taxi’s
Gebroeders De Witt
De hittegolven kijken voorlopig voorbij. Het weer is fris en wisselvallig, met buien. Dat verveelt snel. Wat mij betreft wordt het iedere dag dertig graden, met wat malse buitjes in de nachtelijke uren, maar wie bij de weerfabriek luistert naar mij?
Donderdag was ik bij de herdenking van de moord op de gebroeders De Witt. Ik heb gefilmd en een aantal van die beelden verwerkt in mijn ‘Praatje’ op youtube. Daar hoef ik dus niet over te schrijven. Je kunt het hier horen en zien.
Vriendin L. is met haar zeilschip vanuit Guernsey naar Bretagne gevaren. Ze ligt in een ‘port a flot’. Volgens het internet is dat een haven met een constant waterpeil. De dichtstbijzijnde plaats van enige betekenis is Lannion, denk ik, als ik de kaart van MarineTraffic met die uit de atlas vergelijk. Bij Bretagne moet ik altijd denken aan de Vlaamse schrijver Jan Deloof (1930), die veel uit het Bretons vertaalde. Ik leerde Jan kennen in de tijd dat ik meewerkte aan Kruispunt. Ik bewonder hem om zijn veelzijdigheid.
Over een paar weken ga ik enkele dagen naar Veenhuizen. Aanleiding is onze jaarlijkse familiedag. Ik heb een gunstig bekend staand hotel besproken en ga er heen met het openbaar vervoer. Vanaf Assen neem ik een taxi. Als dat maar goed gaat. Vooralsnog heb ik meer vertrouwen in de taxi dan in de trein, maar ik waag het er maar op. Ik zou een auto kunnen huren, maar dan kan ik onderweg niet lezen. Bovendien heb ik zo lang niet gereden dat ik bang ben dat ik het een beetje ben verleerd.
Over taxi’s gesproken. Vriendin I. betaalde, na het missen van de bus en de pont, bijna honderd euro voor een ritje van Dordrecht naar Papendrecht. Die taxi moest omrijden, omdat de Papendrechtse brug er voor maanden uit ligt. Voor honderd euro brengt een taxi mij van Dordrecht naar Schiphol. Dat ritje is fors langer, ik denk dat vriendin L. is getild.