Grondig pleidooi
Na de fysio-fitness boodschappen en een uurtje rust. Ik sla de Trouw van gisteren op. Een leraar Nederlands, Joost van Driel, houdt er een pleidooi voor het afschaffen van het centraal eindexamen in het middelbaar onderwijs. Een grondig pleidooi waar ik het in grote lijnen mee eens ben. Meer dan dertig jaar heb ik in dat eindexamencircus meegedraaid. Eigenlijk nog iets langer, want in de eerste jaren nadat ik het onderwijs verliet surveilleerde ik nog regelmatig bij de eindexamens. Tot er niemand meer op school zat die nog les van me had gehad. Daarna ben ik ook gestopt om de diploma-uitreikingen bij te wonen, behalve als een kind van vrienden was geslaagd.
In die laatste jaren ergerde ik me dat er geen alcohol meer werd geschonken bij het feestje. Wat een betuttelende onzin, zeker bij het VWO. Na de zomervakantie gaan de meeste VWO’ers studeren en wat doe je vaak als eerste als je in een studentenhuis terechtkomt? De boel vol stouwen met bier. Die hele leeftijdgrens van zestien vind ik bezopen. Ik drink al vanaf mijn vijftiende en ben daar gewoon doctorandus in de geschiedenis mee geworden en nu weet ik wel dat ik niet de maat ben aller dingen, maar toch, slechter ben ik er nooit van geworden.
Ik moet de presentatie van Verborgen in het groen voorbereiden. Mijn literair-dagboek over 1989 en 1990. Andere tijden, dat mag je wel zeggen. Zelfs in de Verenigde Staten mocht je toen achter in een vliegtuig nog roken, al brak op de school waar ik destijds werkte al een fel conflict uit tussen rokers en niet-rokers. De laatsten werden aangevoerd door een zure docent gymnastiek die thuis een vrouw had die kettingrookte. Een typisch geval van je huwelijksfrustraties uitleven op anderen. Meer zeg ik er niet van, jullie lezen het wel in mijn boek.
Er is weer een