Geluisterd naar Onvoltooid Verleden Tijd van de VPRO. Een geweldig programma. Hopelijk wordt het bij de schandalige bezuinigingen op de publieke omroep gespaard. Ondertussen verder gewerkt aan het literair dagboek. In december zal het daar minder van komen, want het wordt in allerlei opzichten een drukke maand.
In het dagboek staat ons huis te koop. We wilden voorlopig gaan huren, tot zich een koophuis zou aandienen in een buurt waarvoor de gemeente geen megalomane plannen had. Die plannen zijn al lang van de baan, gelukkig. In het volgende dagboekdeel, dat ik over een jaar of twee verwacht, gaat de verkoop niet door. We konden een maisonnette huren in het Achterom, maar we vonden die straat zo stuitend lelijk en de maisonnette zo uitgewoond, dat we het huis onmiddellijk uit de verkoop hebben gehaald. Dat kostte een paar honderd gulden, maar ik ben nog altijd blij met die beslissing. Over drie maanden woon ik hier zesenveertig jaar. In die tijd heb ik de buurt alleen maar prettiger zien worden.
Voor ik de deur uit ga, ga ik koken. Ik ken mezelf. Als het gezellig is in de stamkroeg heb ik daarna meestal geen zin meer om in de keuken te staan en eet ik buiten de deur, maar de drankvoorraad moet node worden aangevuld en de feestdagen komen eraan. Het wordt Indisch vandaag. Toen Stella nog leefde, kookte zij doordeweeks meestal Grieks. Ik kookte in de weekeinden. Indisch, Surinaams of India’s, tenzij we besloten uit eten te gaan. Dan werd het vrijwel altijd Italiaans, bij Costa d’ Oro.
