Na twee sombere dagen, waarvan eentje met nogal wat regen, heeft vandaag de zon weer geschenen. Toch geeft het een vreemd gevoel dat het op het ogenblik in het zuiden kouder is dan in Nederland. Gelukkig heb ik rekening gehouden met kleding voor alle weersomstandigheden. Een trui aan dus, al wordt het morgen alweer wat warmer volgens het weerbericht. Gisteren at ik met vriendin T. en haar partner C. bij mijn favoriete restaurant Konaki, waar het binnen lekker warm was. Buiten was het veertien graden, maar toch zaten er nog mensen op het terras te eten. Dat verbaast me weleens, dat mensen kennelijk zoveel behoefte hebben aan buiten zijn dat ze ook met onaangename temperaturen op een terras gaan zitten. In Dordrecht idem dito. Daar en ook hier zijn de mannen in korte broeken nog niet uit het straatbeeld verdwenen. Op zich vind ik mannen in korte broeken geen gezicht, al ben ik zeer voor vrijheid blijheid, van mij mogen ze, maar dat ik vanmorgen vroeg, het was net boven de tien graden, een man zag lopen in een t-shirt en een korte broek is toch enigszins zorgwekkend naar mijn idee.
Tussen de middag even langs familie gegaan, waar ik werd getrakteerd op een heerlijke tiropitta met een glaasje water. De koffie schoot er bij in. Misschien nog geen tijd gehad voor boodschappen? Gelukkig heb ik in mijn pied-à-terre mijn eigen koffie. Ik moest vroeger altijd lachen om Nederlanders die op vakantie gingen en dan hun aardappelen, pindakaas en weet ik wat voor andere eetwaar in de auto meezeulden naar een camping in Frankrijk of Spanje, maar in de aard der zaak ben ik geen haar beter, want lekkerder koffie dan de Dordtse blend van Het Theewinkeltje in Dordrecht is er niet. Het Theewinkeltje is helaas uit de Nieuwstraat verdwenen, maar bestaat gelukkig nog steeds als webwinkel.
Terug in de bovenstad heb ik via de het internet de nieuwste avonturen van zeilvriendin L. gelezen. Ze schrijft zo goed en spannend dat ik mijn koffie helemaal vergat. Die was inmiddels steenkoud, dus heb ik de boel maar weggekieperd en mezelf een glaasje tsipouro van vriend K. ingeschonken. Daar word je van binnen lekker warm van. Ik dacht nog even naar beneden te lopen, naar Prigipos, tegenover het geboortehuis van Mustafa Kemal, voor een karafje tsipouro, maar daar ben ik nu even te lui voor, dat komt morgen wel weer.
