Verloren zoon
Grappig dat als ik mensen vertel dat ik naar Griekenland ga, ze me altijd een fijne vakantie toewensen. Griekenland, dat is voor bijna iedereen vakantie, maar je kunt er natuurlijk ook naartoe voor werk, onderzoek of familiebezoek. Dat is bij mij het geval.
Als ik in Griekenland ben verblijf ik meestal in Thessaloniki en soms ook even in Athene. Ik bezoek ook weleens een eiland, maar dan meestal eentje waar vrienden of familie wonen. Ik ben geen zonaanbidder en houd al helemaal niet van liggen bakken op een strand. Wel geniet ik in Griekenland van het eten.
Vlakbij het appartement in de Akropoleos, waar ik woon als ik in Thessaloniki ben, is een leuk familierestaurant, Konaki, waar je uitstekend en tegen zeer billijke prijzen kunt eten. In Athene eet ik meestal bij Zorbas in de Lisiou. Bij beiden word ik altijd als een soort verloren zoon ontvangen.
Foto: Anastasia Mavroyianni
Balancerend op de rand van Europa is een bundeling van artikelen en columns die ik schreef op het terrein van de moderne Griekse geschiedenis en cultuur in een aantal tijdschriften waaronder het Griekenland Magazine, Lychnari (een uitgave van het Nederlands Genootschap voor Nieuwgriekse Studies), Spiegel Historiael, Kleio (een uitgave van de Vereniging van Leraren Geschiedenis en Staatsinrichting in Nederland) en Tetradio (jaarboek van het Griekenland Centrum van de Universiteit Gent).