historicus en letterkundige

Blog van Kees

28 11, 2023

Uitgelicht

Door |2023-11-28T15:00:57+00:0028 november, 2023|0 Reacties

Een aantal jaren na het overlijden van Stella begon ik brieven aan haar te schrijven. Sommige bekenden vonden dat wat merkwaardig, maar ik ben altijd een liefhebber geweest van het epistolaire genre in de literatuur en ik vind het een boeiende manier van schrijven. Doordat je bij wijze van spreken rechtstreeks het woord tot iemand richt, krijgt het verhaal een aangename directheid. Het is eenvoudig een literaire vorm die goed bij mij past en waarbij ik mij ook nog steeds, alweer bijna zestien jaar na haar dood, sterk met Stella verbonden voel. Mijn verhaal is ook in veel opzichten ons verhaal. Veel, maar niet alle, brieven publiceerde ik op mijn weblog, andere verschenen in literaire tijdschriften en weer andere werden voor het eerst gepubliceerd toen ik die brieven bundelde. In twee boeken: Het is er niet van gekomen en Met gemengde gevoelens op reis, beide uitgebracht door uitgeverij Liverse. Nog steeds schrijf ik Stella brieven en het is niet uitgesloten dat er een derde brievenboek komt, maar voorlopig moeten jullie het met deze twee doen. Ze zijn nog steeds te verkrijgen, bij mij (e-mailtje), de uitgever, of de boekhandel.

27 11, 2023

Heerlijke herfst!

Door |2023-11-27T10:54:32+00:0027 november, 2023|Tags: , |0 Reacties

Het slechte weer, de gruwzame ‘donkere dagen voor kerstmis’, en een stevige verkoudheid, hebben toch nog wat opgeleverd. Er staat weer een praatje op mijn Youtubekanaal en ook Warnaar heeft van zich laten horen. Ondertussen staat de tuin weer eens voor een deel onder water en vrees ik dat de dompelpomp eerstdaags de verandakelder in moet. Heerlijk zo’n herfst!

15 11, 2023

Kanaal van Kees

Door |2023-11-15T15:12:06+00:0015 november, 2023|0 Reacties

Op het  Kanaal van Kees van staat weer een nieuw ‘praatje’. Dit keer over mijn komende weekendactiviteiten en enkele herinneringen aan wat echt oude mensen ‘die goeie ouwe tijd’ noemen.

13 11, 2023

Agenda

Door |2023-11-13T15:08:03+00:0013 november, 2023|Tags: , |0 Reacties

Komend weekeinde heb ik het een beetje druk. Vrijdagavond spreek ik in de Trinitatiskapel in de Vriesestraat bij de presentatie van ‘Leeuw & Zwaard’ van Edjo Frank. Zaterdag houd ik een praatje over Johannes Eusebius (Janus) Voet in de Augustijnenkerk. Voet was een veelzijdige figuur, die vooral bekend is geworden door zijn grote aandeel in de psalmberijmingen van 1773. Hoe veelzijdig hij verder was, zal uit mijn praatje blijken. Twee keer spreken in een kerk dus. Ze hebben gemeen dat ze van binnen zeer fraai zijn, maar helaas niet gezegend met een goede akoestiek. Het enige kerkgebouw in Dordrecht dat ik ken met een perfecte akoestiek, is de Remonstrantse kerk in de Cornelis de Wittstraat. In de Augustijnenkerk ligt Aelbert Cuyp begraven en daar zijn mijn ouders in 1947 getrouwd. Voet ligt in de Nieuwkerk begraven. Van de akoestiek in de Remonstrantse kerk heb ik in mijn jeugd, als zoon van de kosteres, dankbaar met vrienden gebruik gemaakt, want als tiener had je in de jaren zestig uiteraard een bandje en in die kerk konden we ongestoord repeteren, maar dit alles uiteraard terzijde.

10 11, 2023

The Lady of Shalott

Door |2023-11-13T15:10:12+00:0010 november, 2023|Tags: , |0 Reacties

In 1848 richtte een aantal Engelse kunstschilders de Pre-Raphaelite Brotherhood op, een beweging die zich afzette tegen de ‘officiële’ academische schilderkunst, zoals voorgeschreven door de Royal Academy of Arts. De Pre-Raphaelieten wilden terug naar de ‘eenvoudige’ schilderkunst van voor Rafaël (1483-1520). Na 1860 verandert de beweging enigszins van karakter. Men gaat meer en meer het zogenaamde estheticisme aanhangen, waarbij de schoonheid, de esthetische waarde, van een kunstwerk het belangrijkste werd. Vaak hadden deze schilderijen een melancholische ondertoon, die mij vooral in mijn studententijd nogal aansprak. In enkele kritieken van mijn dichtbundels wordt ook gewag gemaakt van een lichte melancholie in sommige van mijn gedichten. Een mooi voorbeeld van de latere Pre-Raphaelieten vormt het werk van John William Waterhouse (1849-1917). Een van zijn bekendste schilderijen is The Lady of Shalott, geïnspireerd door het gelijknamige gedicht van lord Alfred Tennyson, dat gaat over de Arthurlegende uit de Engelse geschiedenis. Het schilderij is te zien in de Tate Gallery in Londen.

2 11, 2023

Talk-show over de jaren zestig

Door |2023-11-08T11:42:33+00:002 november, 2023|Tags: , , |0 Reacties

Op 8 november ben ik een van de gasten in de talk-show van Kees Thies en Marjolein Meijers, in theater Kunstmin in Dordrecht. Het thema waarover wij ons buigen is ‘de jaren zestig’. De jaren zestig, die zich mijns inziens uitstrekken vanaf de loonexplosie in 1963 tot de oliecrisis van 1973, betekenden op een aantal, vooral sociaal-culturele, terreinen een belangrijk breukvlak in de geschiedenis. We gaan bekijken hoe deze periode nog doorwerkt in onze tijd.

28 10, 2023

Groot talent

Door |2023-10-30T10:08:15+00:0028 oktober, 2023|Tags: , |0 Reacties

Tijdens mijn studie moest je enkele zogenaamde bijvakken volgen. Tegenwoordig heet dat een ‘minor’, anders snapt de spoken word-generatie het niet meer. Er werd vanuit de opleiding enige druk uitgeoefend op de studenten om vooral sociaal-economische geschiedenis te nemen, dat zou geweldig belangrijk, ja bijna onmisbaar zijn als je je als historicus wilde ontplooien. Ik heb me van die druk niets aangetrokken en koos als bijvakken koloniale geschiedenis en kunstgeschiedenis. Ik heb daar nooit spijt van gekregen en profiteer bij ieder bezoek aan een museum nog steeds van wat ik bij die vakken opstak.

Binnen kunstgeschiedenis is de tijd van pakweg 1850 tot 1940 mijn favoriete periode. Hedendaagse kunst kon mij aanvankelijk maar matig bekoren, maar in de loop der jaren is dat langzamerhand veranderd. Ik heb meer oog gekregen voor eigentijdse kunst en begin die steeds meer te waarderen. Zo heb ik genoten van de overzichtstentoonstelling van het werk van Richard van den Dool, nog niet zo lang geleden in het Dordrechts Museum. Zijn abstracte landschappen zijn wonderbaarlijk inspirerend.

Iemand van wie het werk mij ook bijzonder interesseert, is de Dordtse schilderes Leonie (Lé) Holshuijsen. Ik heb haar intensief gevolgd vanaf het ogenblik dat ze aan de kunstacademie te Arendonk begon, waarvan ze inmiddels is afgestudeerd. Het is fascinerend om een groot talent zich te zien ontwikkelen en te groeien. Bij mij aan de muur hangt een indrukwekkend schilderij van haar, dat me iedere morgen bij het openen van de gordijnen weer treft en boeit, een werk dat nooit zal vervelen.

Op haar website is die ontwikkeling te volgen, een ontwikkeling die, naar ik zeker weet, nog lang zal doorgaan en tot nog meer verrassende kunstwerken zal leiden. Werk van haar is op het ogenblik ook te zien bij De Kinky Kapper, Voorstraat 253, Dordrecht.

Ga naar de bovenkant