Met enige regelmaat lever ik een bijdrage aan Via078, een internet site over Dordrecht, die verbonden is met Via Cultura, die radio en televisie maakt voor de lokale media. Mijn recente stuk gaat over een dagdroom die ik al jaren koester, namelijk dat Dordrecht een eigen universiteit of university college zou krijgen, met wat mij betreft een fraai academiegebouw in neo-renaissance stijl op het Statenplein. Het zal er nooit van komen, vrees ik, maar ik mag er graag over denken.
Tot besluit van het jaar heb ik op mijn weblog een gedicht geplaatst met de nostalgische titel ‘Toen alles beter was’. Nostalgisch met een knipoog natuurlijk. Ik zeg het er maar bij want met de leesvaardigheid van tegenwoordig en het gebrek aan gevoel voor ironie bij al die boze roeptoeters in de sociale media weet je maar nooit of je wel helemaal goed wordt begrepen.
Omdat het op 26 december zestien jaar geleden is dat Stella overleed, heb ik een stuk over die dag gepubliceerd op mijn weblog onder de titel Rafelende wolken. Het komt er op neer dat de tijd niet alle wonden heelt, maar dat daar van lieverlee wel de scherpe randen vanaf slijten.
Gisteren heb ik mijn laatste ‘Praatje’ van 2023 opgenomen en op mijn Youtube-kanaal gezet. Ik ‘vlog’ (wat een rotwoord) daar al jaren. Enerzijds plaats ik ‘Boekenpraatjes’, waarin ik boeken bespreek, voornamelijk romans en geschiedkundige werken. De ‘Praatjes’ zou ik ook aan de stamtafel in de kroeg kunnen houden. Gewoon leuk om te doen en zolang het me plezier geeft ben ik van plan om er mee door te gaan.
Voor 2024 wil ik me in de ‘Boekenpraatjes’ meer gaan richten op geschiedkundige werken. Geschiedenis is tenslotte mijn vak. Daarnaast wil ik in andere ‘vlogs’ (kunnen we daar echt niet een mooier woord voor bedenken?) ook wat meer inhoudelijke aandacht aan geschiedenis gaan besteden, als ik daar tijd voor kan vrijmaken, want ook in het komende jaar wil ik doorgaan met onderzoek naar de geschiedenis van Dordrecht en mij verder verdiepen in die van het moderne Griekenland, Cyprus en de Levant. Ik stel mij voor af en toe een verhaal op te nemen over een onderwerp waar ik mee bezig ben, of ik neem misschien weleens een van de lezingen op die ik regelmatig houd.
Wat lezingen betreft, daar kun je me voor boeken. Wel moet het niet te ver van Dordrecht zijn en treed ik slechts bij uitzondering ’s avonds op. Het moet tenslotte leuk blijven en gratis is het natuurlijk niet, dat zeg ik er ook maar direct bij.
Om je een idee te geven: in het recente verleden gaf ik onder meer lezingen over de geschiedenis van de Dordtse Letteren, over het Departement Dordrecht van de Maatschappij tot Nut van ’t Algemeen, de geschiedenis van de Dordtse Riedijk, Cyprus ten tijde van de Lusignans, de Griekse Burgeroorlog en de geschiedenis van Thessaloniki.
Op mijn histoblog heb ik een bespreking gepubliceerd van de geweldige roman Leeuw & Zwaard van Edjo Frank. Een aanrader voor wie van spannende boeken houdt!
Op zondagmiddag 17 december is er een extra kroegcollege in Visser’s Poffertjes, Groenmarkt 9 in Dordrecht. Dan komt Jean-Marc van Tol (ook bekend van Fokke & Sukke) spreken over zijn historische roman ‘Buat’, het tweede deel van de trilogie die hij schrijft over de tijd van de gebroeders De Witt.
Eerder verscheen deel I, getiteld ‘Musch’. De serie is vergelijkbaar met de fameuze trilogie die Hilary Mantel publiceerde over het leven en de tijd van Thomas Cromwell. Voor Dordtse lezers is het bijzonder dat Dordrecht en een aantal Dordtenaren in ‘Buat’ een aanzienlijke rol spelen.
Jean-Marc van Tol, die afstudeerde in de historische letterkunde, baseert zijn romans op uitgebreid bronnenonderzoek, waardoor zijn boeken, hoewel fictie, toch een getrouw (en vaak spannend) beeld geven van de politieke verwikkelingen, het hofleven en alle bijkomende intriges in ons land in de 17e eeuw. Het college, waarvan de toegang gratis is, wordt georganiseerd in samenwerking met boekhandel Vos & Van der Leer en begint om 15.00u. Inloop vanaf 14.30u.
Foto: Jeroen Visser
Op mijn weblog een commentaar op de neergang van de leesvaardigheid van Nederlandse leerlingen en de treurige staat van het onderwijs van kennisvakken als aardrijkskunde en geschiedenis.
Sinds een paar jaar organiseren collega historicus Remy Balistreri en ik zogenaamde kroegcolleges in Visser’s Poffertjes, Groenmarkt 9 in Dordrecht. Kroegcolleges zijn gratis toegankelijke, laagdrempelige lezingen over een keur van interessante onderwerpen, soms Dordtse, maar soms ook niet. Zij worden van oktober tot en met april gehouden op iedere eerste donderdag van de maand. De colleges duren maximaal een uur, waarna er gelegenheid is tot napraten.
Het kroegcollege van donderdag 7 december zal worden gegeven door Ton Molendijk. Hij was 35 jaar verbonden aan de Erasmus Universiteit Rotterdam, waarvan ruim 33 jaar als pedel. Hij was daarnaast binnen de Dordtse samenleving in verschillende vrijwilligersorganisaties actief. Zo was hij meer dan 25 jaar voorzitter van het Centraal Comité Oranjedag Dordrecht, dat verantwoordelijk is voor de activiteiten rond Koningsdag en andere nationale feest- en gedenkdagen.
In zijn kroegcollege getiteld ‘Academische Rituelen, oorsprong en gebruik’ zal hij, vanuit zijn ervaringen als pedel (ceremoniemeester), vertellen over de tradities bij academische plechtigheden, die binnen de universitaire wereld een belangrijke plaats innemen en waarvan weinig bekend is buiten deze kring. Op de avond zullen ook de huidige pedel van de Erasmus Universiteit en enkele jonge collega’s acte de présence geven.
Het kroegcollege begint om 20.00u, inloop vanaf 19.30u.
Foto: Visser’s Poffertjes
Het zijn weer de nare, donkere dagen voor kerst. Kou, regen, (natte) sneeuw, lange, donkere avonden en dat gaat nog wel even duren. Na de jaarwisseling komen ook nog januari en februari, eigenlijk twee maanden die een soort ellenlange maandag vormen. Gelukkig zijn er boeken om te lezen en te bespreken. Er staat weer een boekenpraatje on-line, over twee fascinerende, recente publicaties van Edjo Frank en Karin Amatmoekrim.
Een aantal jaren na het overlijden van Stella begon ik brieven aan haar te schrijven. Sommige bekenden vonden dat wat merkwaardig, maar ik ben altijd een liefhebber geweest van het epistolaire genre in de literatuur en ik vind het een boeiende manier van schrijven. Doordat je bij wijze van spreken rechtstreeks het woord tot iemand richt, krijgt het verhaal een aangename directheid. Het is eenvoudig een literaire vorm die goed bij mij past en waarbij ik mij ook nog steeds, alweer bijna zestien jaar na haar dood, sterk met Stella verbonden voel. Mijn verhaal is ook in veel opzichten ons verhaal. Veel, maar niet alle, brieven publiceerde ik op mijn weblog, andere verschenen in literaire tijdschriften en weer andere werden voor het eerst gepubliceerd toen ik die brieven bundelde. In twee boeken: Het is er niet van gekomen en Met gemengde gevoelens op reis, beide uitgebracht door uitgeverij Liverse. Nog steeds schrijf ik Stella brieven en het is niet uitgesloten dat er een derde brievenboek komt, maar voorlopig moeten jullie het met deze twee doen. Ze zijn nog steeds te verkrijgen, bij mij (e-mailtje), de uitgever, of de boekhandel.
