J.W.M. Turner, Harlech Castle gezien vanaf de Twgwyn Ferry
Een mooie bespreking van de tentoonstelling Water en Licht (Dordrechts Museum) vanmorgen in Trouw, door Joke de Wolf. Jammer dat ze alleen waarderend over Turner schrijft, maar niets over Nicky Assmann. Ik kan me niet voorstellen dat dat deel van de tentoonstelling, dat prachtig aansluit bij het latere werk van Turner, haar is ontgaan. Beetje merkwaardig ook dat ze het imposante, laat-dertiende eeuwse Harlech Castle, dat in een van Turners schilderijen figureert, een fort noemt, maar verder is ze zeer positief over de expositie en dat is terecht. Ik heb hem nu drie keer gezien en ga beslist nog eens. Ik kan er geen genoeg van krijgen en ik ben bovendien bang dat ik het van mijn levensdagen niet nog een keer ga meemaken dat die unieke schilderijen in Nederland te zien zijn.
Gisteren onder handen genomen door de mondhygiëniste. Nooit een fijne ervaring al is het een bijzonder aardige vrouw. Na een half uur was alle roest eraf, maar toen mocht ik nog een uur lang niet eten of drinken. Gelukkig was het mooi weer, terrasweer, dus na dat uur ben ik als een speer naar een terras gefietst waar enige vrienden zich al hadden verzameld.
Op maandag zitten we vaak bij Centre Ville, waar, zoals al mijn lezers al menigmaal hebben moeten horen, in 1891 mijn grootvader ter wereld is gekomen. Als ik naar het toilet moet, op de eerste verdieping waar zich de geboorte heeft voltrokken, hoop ik nog altijd een keer de geest van mijn overgrootvader tegen te komen. Ik heb hem zo het een en ander te vragen. Nee, overgrootvader is daar niet overleden, dat was op de Vrieseweg, in 1948, maar dat huizenblok is in de jaren tachtig wegens verregaande bouwvalligheid afgebroken en je kunt toch veronderstellen dat zo’n geest dan op zoek gaat naar een andere, bekende plek. Hij kan ook naar Bodegraven zijn vertrokken, waar hij werd geboren. Ik vraag me af hoe hij Anna Recourt uit Dubbeldam heeft ontmoet, waarmee hij in 1888 trouwde. Het jonge stel heeft nog even in Bodegraven gewoond, daarna kort in Rotterdam, maar uiteindelijk vestigden ze zich in Dordrecht. Een beslissing waar ik nog altijd blij om ben.
