kroegcollege

Nog even geduld

Op Facebook zag ik een filmpje waarop een of andere gozer een paar kratten bier steelt bij café De Vrienden in Dordrecht. Je moet wel erg wanhopig of heel dom zijn om voor zo’n luttel bedrag te riskeren dat je in je kuif wordt gepikt, iets wat zeker zal gebeuren als die kratten niet vol terugkomen, want de eigenaars van de zaak schrijven bij het filmpje dat ze nog behoorlijk wat ander beeldmateriaal hebben. Die eigenaars zouden er trouwens goed aan doen het hek achter hun café flink te verhogen of er van die gezellige glasscherven op aan te brengen, maar dit terzijde.

Ik ben overigens geen liefhebber van het verspreiden van zulk beeldmateriaal. Het grijpt wel erg in in iemands privacy (dat Engelse woord dat Nederlanders steevast uitspreken als praaivesie, wat je een beschaafde Engelsman zelden zult horen doen), maar ik kan het wel begrijpen. Mocht het in uiterste noodzaak zijn geboden, dan vind ik dat verspreiden een taak van de politie of het openbaar ministerie, niet van Jan en alleman.

Met collega Guus ben ik langzamerhand begonnen de kroegcolleges in Visser voor het seizoen 2026/27 voor te bereiden. We hebben nog even de tijd voor oktober, maar juni is nu eenmaal de maand dat we daar aan beginnen. De eerste sprekers zijn al vastgelegd. Opvallend en bemoedigend is dat steeds meer aspirant sprekers zich spontaan melden. Niet alle onderwerpen zijn even geschikt, maar er wordt wel altijd serieus naar gekeken. Ik kan verklappen dat het spits wordt afgebeten door een deskundige met een verhaal over de landen van het voormalig Joegoslavië. Voor de rest moeten jullie nog even tot na de zomer wachten.

Door |2026-06-17T10:57:24+00:0017 juni, 2026|Tags: , , |0 Reacties

Uit de bocht

Afgelopen woensdag was ik bij de presentatie van twee delen uit de serie Verhalen van Dordrecht. Een reeks boekjes waarin op heldere en beknopte wijze onderwerpen uit de Dordtse geschiedenis en cultuur worden belicht, met daarbij rijke illustraties. Ideaal voor wie weinig tijd heeft om te lezen, maar toch geïnformeerd wil worden. Zelf schreef ik ooit deel 38, over de geschiedenis van de Dordtse letteren. Dit keer ging het om deel 17, een herdruk, want het is een populair boekje, de Kroniek van Dordrecht, geschreven door Jan Alleblas. Het tweede was deel 48, Geschiedenis van het Dordrechts Museum, door Pim Arts. Niet verbazingwekkend dus dat de presentatie werd gehouden in de Schouwmanzaal van het museum, met een gezellige borrel na in de wijnbar van Art & Dining.

Na de presentatie las ik thuis de wekelijkse column van Thijs Blom in weekkrant Dordt Centraal. Ik vind zijn stukken doorgaans goed, maar nu ging het over Dordtse geschiedenis en daar schoot hij zo uit de bocht dat een weerwoord geboden was. Dat staat op Via078, waar ik op mijn beurt stukjesschrijver voor ben.

Gisteren was ik voor de verandering eens niet ’s middags in Visser, maar bij collega Guus de Landtsheer en zijn vrouw, waar we een gezellig etentje hadden, zeer geslaagd, want Guus is een voortreffelijk kokend historicus. We zouden ons daar ook buigen over het programma voor de kroegcolleges van het seizoen 2026/27, maar vanwege de gezelligheid hebben we dat maar even opgeschoven tot volgende week.

Door |2026-06-06T10:58:18+00:006 juni, 2026|Tags: , , |0 Reacties

Kroegcollege

Gisteren hadden we in Visser het kroegcollege van dr. Marlisa den Hartog over haar boek Seks in de Renaissance. Het was buitengewoon interessant en Marlisa is een geweldige spreekster, een topdocente. De Universiteit Leiden mag blij zijn met zulke medewerkers. We hadden opnieuw een ‘volle bak’, ondanks dat enkele vaste bezoekers ontbraken. Die waren naar een ‘inspiratieavond’ in het stadhuis, waar een poging werd gedaan om die schamele paar maanden in 1877 dat Vincent van Gogh nogal tegen zijn zin in Dordrecht woonde uit te melken om de stad op te stoten in de vaart der volkeren. Herdenken is goed, maar niet tegen wil en dank en niet als je jezelf er lichtelijk belachelijk mee maakt.

Voor de avond bij Visser een tijdje in het stadsarchief gewerkt. Het onderzoek begint vorm te krijgen. Er moet nog veel leeswerk worden gedaan om een en ander in historisch perspectief te plaatsen, maar dat is alleen maar plezierig. Misschien zit er ook wel een toekomstig kroegcollege in. In april hebben we alweer het laatste van dit seizoen. Dan spreekt collega drs. Guus de Landtsheer over Jeremy Bentham. Daarna gaan we langzamerhand aan het werk om sprekers te zoeken voor het seizoen 2026-27.

Bij de huisarts een gordelroosvaccinatie besteld. Die zou voor mensen van mijn leeftijd gratis worden, maar daar is het kabinet van teruggekomen, dus ik betaal hem maar zelf. Ik ken te veel mensen die verschrikkelijk ziek zijn geweest van gordelroos en ik heb geen zin om dat risico te lopen. Ik vind het overheidsbeleid wat dat betreft kwalijk en kortzichtig, want voorkomen is in de regel goedkoper dan genezen. Gelukkig lijkt het erop dat de regering voor allerlei onzalige bezuinigingen op de zorg geen parlementaire meerderheid krijgt, al weet je het nooit met al die rechtse politici. Die vertrouw ik voor geen cent.

Door |2026-03-06T11:38:48+00:006 maart, 2026|Tags: , , |0 Reacties

Volle bak

Gisteravond was ik bij het boeiende kroegcollege in Visser door fotografe Marian Vermeeren. Over de geschiedenis van de fotografie. We hadden weer een volle bak, teken dat de lezingen in goede aarde vallen. Marian illustreerde haar betoog met een serie unieke en iconische foto’s. Onder meer de oudste Dordtse daguerreotypie uit het archief van de familie Vriesendorp. Het was bijzonder interessant om de ontwikkeling van de eerste foto’s met negatieven tot de digitale fotografie te volgen. Aan het einde maakten we allemaal een ‘selfie’. Zou je die allemaal bij elkaar voegen dan krijg je een bijzondere foto, maar daar is het tijdens de geanimeerde nazit niet van gekomen.

Na een paar weken tobben (hollen of stilstaan) met mijn horloge tot de conclusie gekomen dat ik beter een nieuw kon kopen, wat ik vanmorgen na de fysio-fitness heb gedaan. Een fors exemplaar met een blauwe wijzerplaat, wat weer eens wat anders is dan het gewoonlijke zwart, zilver of grijs. Besloten om een duurder exemplaar te nemen, want goedkoop is nog altijd duurkoop. Ik kreeg zomaar 85 euro korting. Het is wel een Amerikaans merk, maar omdat meer dan de helft van de Amerikanen niet (meer) achter Trump staat, vind ik dat wel okee.

Bij de fysio nog wat voorzichtig aan gedaan. Het gaat een stuk beter met mijn schouder, maar helemaal weg is de pijn nog niet. Ik merk wel dat mijn conditie verbetert. Ik fiets op mijn ouderwets rijwiel weer met een redelijke snelheid over de bruggen, zonder direct buiten adem te raken. Op de terugweg even snel boodschappen gedaan en wat zoetigheid gekocht om de weggesporte calorieën aan te zuiveren.

Op mijn Youtube-kanaal en op Via078 een pleidooi gehouden om het museum Het Hof van Nederland om te vormen tot een Dordts Historisch Museum. Het zal wel niets uithalen, maar ik kreeg heel wat bijval op Facebook en Linkedin. Andere ‘sociale’ media gebruik ik niet. Ik zit wel op Instagram, maar dat vind ik een naar, gebruiksonvriendelijk medium. Ik doe er daarom zelden iets mee. De rest van de ‘sociale’ media kan me gestolen worden, anders kom ik niet meer aan lezen toe.

Door |2026-01-23T11:48:39+00:0023 januari, 2026|Tags: , , , |0 Reacties

Lichtpuntje

Ik had beter niet tegen de dokter kunnen zeggen dat het eigenlijk heel aardig met me gaat, toen ik bij hem was voor een zalfje, want nog geen drie dagen later kreeg ik ineens pijn in mijn schouder en nu heb ik moeite mijn rechterarm op te heffen. Dat is lastig, want ik ben uitgesproken rechtshandig. Ik was net blij dat ik dankzij de fysiotherapie nog maar vrij spaarzaam pijnstillers nodig heb voor mijn rug en nu zit ik er weer aan vanwege die schouder. Ik heb wat oefeningen mee gekregen van de fysiotherapeut om er beweging in te houden en derhalve goede hoop binnenkort weer van de pijn af te zijn. Tot zover het medisch bulletin.

Woensdag was ik bij de nieuwjaarsreceptie van de gemeente Dordrecht. Niet op het stadhuis, maar in Art & Dining het restaurant van het Dordrechts Museum. Mooie omgeving met zicht op de prachtige museumtuin met zijn indrukwekkende platanen, paardenkastanjes en beuken. Het was druk, ik heb veel handen geschud, waaronder die van de nieuwe wethouder van cultuur en uiteraard die van onze burgemeester en zijn partner. Ik denk dat we het getroffen hebben met burgemeester Mol, een aardige, toegankelijke man, die ook uitstraalt dat hij zich de kaas niet van het brood laat eten. Dat hebben wij Dordtenaren nodig.

Donderdagavond had ik alweer een nieuwjaarsborrel, bij de vereniging Oud-Dordrecht. Daar presenteerde Kees Thies de jaarlijkse historische quiz, waaraan wij deelnamen met een gemengd team bestaande uit de aanwezige stadsgidsen, de voorzitter van Oud-Dordrecht en iemand die net lid is geworden. We werden derde. Niet slecht als je bedenkt dat er tien teams deelnamen.

Voor het komende jaar is het even klaar met de nieuwjaarsborrels, waarmee we de eerste helft van de doorgaans saaie wintermaand januari toch weer vrolijk zijn doorgekomen en er is nog een lichtpuntje: aanstaande donderdag, de 22e, vindt in Visser (voor wie hier nieuw is: Groenmarkt 9 in Dordrecht) het uitgestelde kroegcollege van Marian Vermeeren plaats over de geschiedenis van de fotografie. Het begint om acht uur en het is nog gratis ook.

Fijn beleid

HVC gebeld. Die stuurde een brief dat we ons vuil, inclusief oudpapier, voortaan naar buurtcontainers moeten brengen, maar dat je daar geen papier in mag gooien als je een eigen container hebt. Die hebben wij, maar de dame aan de lijn kon me geruststellen. Ze blijven het oudpapier ophalen, zodat ik het niet bij het restvuil hoef te doen.

Die buurtcontainers staan deels boven de grond. Ze zijn bijzonder ontsierend en het vuil weggooien wordt er niet gemakkelijker op. Ooit reed je om de paar weken een grijze container uit de tuin naar het trottoir en klaar was Kees. Nu is het ouderwets sjouwen met zakken vuil naar een container die voor het gemak onlangs nog een eind verderop is gezet. Fijn beleid, noem je dat. Goed voor mijn hernia.

Een mijlpaal bereikt. Het manuscript van deel IX uit de serie literaire dagboeken is in eerste versie af. 60549 Woorden. Voorlopig, want er moet nog een voorwoord komen en uiteraard begint nu het kritisch lezen, het schaven en het schrappen. Maar goed, de basis is gelegd, de Rubicon overgestoken.

Vanavond het tweede kroegcollege van het seizoen, over William Turner en Dordrecht. Helaas gaan twee goede vrienden het wegens ziekte missen. ‘Het’ heerst wordt in de kroeg gezegd. Afgelopen zaterdag de griepprik gehad en drie weken daarvoor de coronaprik. ‘Het’ hoop ik daarmee buiten de deur te houden.

Door |2025-11-18T09:27:14+00:006 november, 2025|Tags: , |0 Reacties

Zomertijd

De stad is bij een zonnetje en milde temperaturen ineens een stuk levendiger en gezelliger dan normaal. Jammer van de ‘wintertijd’, zodat de avonden nog iets te kort zijn, maar ik heb begrepen dat we eind maart weer van die onzin af zijn. Laten we vooral vasthouden aan de zomertijd. Bij mij in de keuken is het het hele jaar zomertijd want ik ben te lui om die klok te verzetten. Ik heb daar gisteren weer een broodje gebakken. Ik bak al jaren mijn eigen brood, dat heb ik overgenomen van Stella. In tegenstelling tot de twee recente visschotels heb ik nog nooit een brood laten verbranden.

Het kroegcollege, gisteravond, ging goed. Een bijna volle zaal, ondanks dat het oorspronkelijke college van Marlisa den Hartog uitgesteld moest worden wegens ziekte. Omdat enkele vaste bezoekers verhinderd waren, heb ik het opgenomen. Dat is visueel uitgedraaid op een ramp, maar ondanks mijn verblijf in de schaduwen was ik goed te horen. Ik ga op zoek naar een filmlamp. Inmiddels staat de opname op mijn Youtubekanaal.

Op weg naar het kroegcollege heb ik Verlicht en vilein. Een biografie van achttiende-eeuws Nederland van Marleen de Vries opgehaald. Ik had het een paar dagen geleden besteld bij Vos & Van der Leer. Het woord vooraf en de inleiding zijn al veelbelovend, maar eerst moet ik De wentelende eeuw van Niek van Sas uitlezen en dan ligt er ook nog Reuring en rebellie. Dordrecht in de patriottentijd 1780-1795. Alles op zijn tijd zullen we maar zeggen.

Door |2025-03-07T15:25:13+00:007 maart, 2025|Tags: , , |0 Reacties

Mengelwerk

De afgelopen twee dagen heb ik hard gewerkt aan de voorbereiding van mijn ‘invalkroegcollege’ van donderdag 6 maart. Ik heb een en ander nu wel op een rij en wat de tijd betreft (ongeveer drie kwartier als ik niet te veel zijstraten bewandel) zit ik ook wel goed. Dat betekent dat ik de komende dagen lekker door kan werken aan de 18e eeuw. Er komen wel twee stadswandelingen tussendoor, maar dat is werk dat ik met plezier doe en urenlang achter het bureau lezen is niet erg bevorderlijk voor mijn rug.

Ik bemerk bij mezelf iets merkwaardigs. Als ik iemand moet bellen, stel ik dat steeds maar uit. Niet zoiets als telefoonangst, maar op de een of andere manier heb ik steeds minder zin in opbellen. Waar dat vandaan komt? Geen idee. ‘Het gaat wel weer over voor je een meisje bent,’ zei mijn moeder vaak, als ik mijn knie had geschaafd of iets dergelijks. Dat zal met deze eigenaardigheid ook wel het geval zijn.

Tussen de bedrijven door heb ik de proefdruk van mijn boek Nazomer gecorrigeerd. Een nieuwe is onderweg, want ik wil voor de zekerheid nog een correctieronde doen. Ik denk aan een presentatie eind mei. Bij enkele vorige presentaties zorgde Ilona Snip (Thisgirlslife) voor de muzikale omlijsting. Ilona is een van de meest getalenteerde zangeressen die ik ken. Ik bewonder haar muziek. Helaas gaat zij weg uit Dordrecht om zich in Spanje te vestigen. Hoewel ik haar dat nieuwe avontuur, dat nieuwe leven, gun, spijt haar vertrek mij zeer. Ik troost me enigszins met de gedachte dat veel Dordtenaren die naar elders trekken op den duur, soms snel, soms na vele jaren, weer terugkomen op het Eiland van Dordrecht. Ik heb er in mijn vriendenkring nogal wat voorbeelden van.

In een week tijd heb ik tweemaal een visschotel laten verkolen in de oven. Hoe dat kon? Net als met dat opbellen: geen idee. Ik stel de tijd in op mijn telefoon. Misschien moet ik er de volgende keer mijn leesbril bij opzetten. Ik had een kookwekker in de vorm van een kip, maar die heb ik ooit in een pan soep laten vallen, zodat die kip is verdronken. Als je zoiets opschrijft in een verhaal zegt je redacteur dat het te onwaarschijnlijk is. Misschien dat ik daarom Nazomer geheel in eigen hand houd.

Door |2025-03-03T15:36:31+00:003 maart, 2025|Tags: , , |0 Reacties

Zeugma

Op 3 oktober gaat het nieuwe seizoen van start wat de kroegcolleges in Visser’s Poffertjes betreft. Vanmorgen het persbericht voor Dordt Centraal de deur uitgedaan. Iemand vroeg me waarom er nooit iets in AD-De Dordtenaar staat. Eenvoudig. Daar werd niet op mijn e-mails gereageerd en dan hoeft het van mij niet meer. Graag of in het geheel niet. Aangezien we het vorige seizoen constant een volle zaal hadden, hebben we die publiciteit kennelijk ook niet nodig.

Nog een voorproefje van het brievenboek in wording op mijn weblog gezet. Dat is voorlopig de laatste smaakmaker.

Gisteren was ik even bij Baraka. Daar vond aan het begin van de avond een boekpresentatie plaats. Historica Athina Zizopoulou van de Universiteit van Kreta presenteerde haar boek Οι εργάτες Τύπου της Αθήνας [1933-1967]. Er was een goede opkomst, allemaal ‘ons soort mensen’ zoals mijn moeder zou zeggen. Ik moest even denken aan de presentatie van de Griekse vertaling van mijn Afrodite en Europa, in het theater van boekhandel Malliaris Pedia. Dat zat ook vrijwel helemaal vol. Men zegt dat er in Griekenland nog minder wordt gelezen dan in Nederland, maar ik heb het idee dat het respect voor schrijvers en dichters er groter is dan bij ons.

Ik ben voor het begin weggegaan. Het was misschien heel interessant geweest om te blijven luisteren, maar ik had trek en andere plannen. Dat is een fraai zeugma, wat me brengt op Hier zet men thee en over de Eufraat van Han van Gorkom en Jacques Noorman. Daar hadden we indertijd ook een mooie presentatie van, nog in de galerie van Jolanda Branderhorst in Dordrecht, waar nu de Wereldwijven zitten. Het zeugma in ere hersteld. Zou er iemand in het nieuwe kabinet zitten die zonder te googelen weet wat een zeugma is?

Door |2024-09-18T10:13:51+00:0018 september, 2024|Tags: , , |0 Reacties

Zet vast in je agenda.

Het kroegcollege van donderdag 1 februari 2024 in Visser’s Poffertjes, Groenmarkt 9 te Dordrecht, staat in het teken van voetbal en wel van FC Dordrecht. Ter gelegenheid van het vijftigjarig jubileum van FC Dordrecht schreef Elisa Kuster haar boek ‘Krommedijk Kronieken. 50 jaar om en afzien bij FC Dordrecht’. In het kroegcollege komt Elisa vertellen over haar boek, haar liefde voor het voetbal en voor FC Dordrecht in het bijzonder.

Elisa was als kind al gewend dat het weekend was voorbestemd voor voetbal. Ze verloor haar hart in 1983 aan de club op de Krommedijk en ondanks alle strubbelingen is het nog steeds ‘aan’. Ze heeft vijf jaar voor de club mogen werken, maar vertelt en verkoopt nu sterke verhalen bij boekhandel Vos & van der Leer. Daarnaast schrijft ze columns voor het bekende voetbaltijdschrift Staantribune.

Het kroegcollege, dat een uur duurt, begint om acht uur. De toegang is gratis.

Door |2024-01-19T10:07:31+00:0019 januari, 2024|Tags: , |0 Reacties
Ga naar de bovenkant