
De vlucht vanuit Thessaloniki verliep vlot, zelfs de koffer kwam dit keer mee. Ik had me vroeg naar het vliegveld laten rijden, zodat ik tijd genoeg had om in de lounge van Aegean Airways op mijn gemak te lunchen en te lezen. Op stap met J.J. Voskuil. Vanuit de lounge konden we direct de bus naar het vliegtuig in, zodat ik niet naar de gate hoefde te lopen. Vlucht en taxi bij het vliegveld van Athene waren keurig op tijd. Je hoort mij eens een keer niet klagen.
Woensdag nam ik de metro voor een tsipouraki met mezedes bij mijn favoriete kafeneion O Glykys in Plaka, een oase in die door toeristen overlopen, hoewel desondanks toch gezellige wijk, als je de juiste plekjes maar weet. Een kafeneion voor kunstenaars en intellectuelen, het uitstervende soort waartoe ik mij in alle bescheidenheid ook reken. O Glykys bevindt zich op twintig minuten lopen van mijn pied-à-terre. Tien minuten naar metro Agios Ioannis en tien minuten van metro Akropolis naar het kafeneion.
Ik ben hier vooral voor familiebezoek, om het een en ander te schrijven en in het algemeen rustig aan te doen voor de vlucht naar het vaderland wacht. Daar heb ik tot mijn genoegen koningsdag gemist. Ik gun iedereen een fijn feestje, maar ik ben allergisch voor de kleur oranje en de vrolijke volkshysterie op die dag. Het wordt dit keer niet avond aan avond op stap met Atheense vrienden, zoals gebruikelijk, dat komt wel weer een andere keer. Als Trump en consorten het in de wereld allemaal nog niet erger maken dan het al is.