historicus en letterkundige

Blog van Kees

20 02, 2024

Lezingen

Door |2024-02-20T10:55:32+00:0020 februari, 2024|Tags: , , |0 Reacties

Behalve dat ik af en toe werk als stadsgids in Dordrecht, voor Ontdek Dordrecht, geef ik ook regelmatig lezingen. Die gaan over verschillende onderwerpen. Bijvoorbeeld over het ontstaan van Dordrecht of andere locale onderwerpen zoals de geschiedenis van de Dordtse letteren of beroemde Dordtenaren. Ook geef ik lezingen over onderwerpen uit de geschiedenis van het moderne Griekenland of Cyprus. Nog niet zolang geleden ging het bij een gezelschap over de geschiedenis van Cyprus ten tijde van de Lusignans (1192-1489), toen het een klein, maar in een korte periode regionaal invloedrijk koninkrijk was. Aan verschillende universiteiten gaf (en geef) ik gastcolleges over Griekse onderwerpen, zoals De metamorfose van Thessaloniki (1900-2000) of Griekenland en de VS, een moeizaam huwelijk (1947-1967). Ik ben voor lezingen te boeken, maar onder voorwaarden. Zo vraag ik altijd een honorarium, want gratis werkende loodgieters bestaan ook niet, en moet bij lange reistijden voor een hotelkamer worden gezorgd. Aan afgelegen oorden die met het openbaar vervoer moeilijk te bereiken zijn begin ik niet meer.

18 02, 2024

Favoriet

Door |2024-02-18T11:58:04+00:0018 februari, 2024|Tags: , |0 Reacties

Een van de restaurants in Dordrecht waar ik graag kom is Costa d’ Oro op de Voorstraat 444. Het is de oudste pizzeria van de stad, geopend in het najaar van 1972 en kenmerkt zich door het aangename formaat van de pizza’s en de heerlijke sfeer, die sinds de opening niet of nauwelijks is veranderd. De pizza’s zijn gelukkig niet van die overdreven wagenwielen, maar goed gevuld en bijzonder smakelijk. Vrijdag heb ik er weer eens genoten, samen met Jasmijn, een goede vriendin, de maakster van deze foto. Ik hoop op nog vele avonden in dit unieke restaurant.

Wie meer over Costa d’ Oro wil lezen kan een kijkje nemen in nummer 77 van het tijdschrift Dordrecht Monumenteel.

17 02, 2024

Wat een week weer!

Door |2024-02-17T12:41:00+00:0017 februari, 2024|Tags: , , |0 Reacties

Het was weer een drukke en veelbewogen week. Hij begon met een stadswandeling door Dordrecht met Vlaamse bezoekers, waarna bleek dat in de stamkroeg (Visser, Groenmarkt 9, weten jullie nog?) keigoeie muziek was (Bad Case and the Roadies).

De maandag was voor de schone letteren, met ’s middags een vischje bij Centre Ville, waar, zoals algemeen bekend, in 1891 mijn grootvader is geboren. Altijd een soort thuiskomen dus.

Op dinsdag was ik bij een interessante lezing over de veelzijdige tentoonstelling Eureka! in museum Het Hof van Nederland, waarna ’s avonds familie op visite kwam.

’s Woensdags met collega Guus gewerkt in het Dordtse archief met ’s avonds een smakelijke stamppot in de stamkroeg. Iedere woensdag zolang de R in de maand is. Moeten jullie ook eens doen. Lekker, gezellig en de kosten zijn zeer billijk.

Donderdags heb ik me voornamelijk verdiept in de 18e eeuwse rechtspraak met ’s avonds een lezing bij Oud-Dordrecht in de Trinitatiskapel over locale cartografie. Ook dat was bijzonder boeiend.

Tenslotte heb ik op vrijdag voor Via078 een stuk geschreven over de lezing en het bezoek van dinsdag aan de tentoonstelling Eureka! Ik zou gaan kijken als ik jou was.

9 02, 2024

Nieuwe overdenking

Door |2024-02-09T11:07:55+00:009 februari, 2024|Tags: |0 Reacties

Warnaar leest tijdens het ontbijt vaak de krant. Daarin vond hij aanleiding voor de volgende overdenking. Hij haalt daarbij mijn boek Idioten ontloop je nergens aan, wat natuurlijk bijzonder aardig van hem is. Dat boek is trouwens ook nog gewoon te bestellen bij de uitgever.

4 02, 2024

Citatenverzameling

Door |2024-02-04T14:49:55+00:004 februari, 2024|Tags: , |0 Reacties

Vanaf het ogenblik dat ik leerde lezen, ik was vijf en zat op de Montessori kleuterschool in de Cornelis de Wittstraat, ongeveer waar nu het parkeerterrein is tegenover de supermarkt op de hoek met de Johan de Wittstraat, heb ik me op de boeken gestort. Vele jaren later doe ik dat nog steeds. Niets prettiger dan de knop van de televisie om te draaien als er weer een van die leuterprogramma’s met al dan niet bekende Nederlanders begint en je in een boek te verdiepen. Ik heb dan meestal een notitieboekje en een potlood paraat voor het geval ik een uitspraak tegenkom die ik wil onthouden.

Al doende heb ik een aardige verzameling citaten bij elkaar gelezen, waarin ik af en toe graag mag bladeren. Zo kwam ik pas een uitspraak tegen van Gerrit Komrij uit zijn boek Lof der Simpelheid. Die luidt als volgt: ‘Zodra een Nederlander het woord cultuur hoort denkt hij aan ausradieren, omlaaghalen en ridiculiseren’ (p. 104). Het boek is uit 1995, de uitspraak helaas nog actueler dan toen.

30 01, 2024

Woede en wanhoop

Door |2024-01-30T10:23:39+00:0030 januari, 2024|Tags: , , |0 Reacties

Op mijn weblog heeft alterego (maar eigenlijk ook niet) Warnaar weer iets van zich laten horen. Ik word weleens naar de achtergrond van die naam gevraagd. Oorspronkelijk de achternaam van een klasgenoot van de middelbare school, die ik al tientallen jaren uit het oog heb verloren. Een voornaam heeft Warnaar niet. Gelukkig maar, dat geeft alleen maar verwarring en het zorgt voor enige noodzakelijke afstand tussen Warnaar en zijn schepper. Uiteraard is Warnaar een groot liefhebber van mijn boeken en koestert hij de wens nog eens Cyprus te bezoeken. Als voorbereiding voor zo’n bezoek beveelt hij mijn boek ‘Afrodite en Europa’ aan. Dat is nog steeds verkrijgbaar. Bel de boekhandel maar eens.

22 01, 2024

Lupius

Door |2024-01-22T17:42:30+00:0022 januari, 2024|Tags: |0 Reacties

Het is vandaag alweer veertien jaar geleden dat mijn goede vriend, mede-oprichter en naamgever van Bobby Kinghe, Gerrit de Wolf (bijnaam Lupius) overleed. Hij was een bescheiden, maar buitengewoon belezen Dordtenaar met een indrukwekkende bibliotheek. In zijn jeugd was hij een goede voetballer (DFC) en later een goed schaker (Groothoofd, De Willige Dame), die verschillende keren kampioen van Dordrecht werd. Dat schaken leerde hij van mij, maar na een paar potjes is het me nooit meer gelukt om van Gerrit te winnen. Zoals veel Dordtenaren die na de middelbare school niet wilden studeren ging hij werken op kantoor. Dat was indertijd vaak bij Lips of bij de Holland. Gerrit ging werken bij de Holland, later Amev, waar hij een mooie carrière doorliep. Hij was echter nauwelijks met vervroegd pensioen of er werd longkanker bij hem geconstateerd. Na een jaar strijd besloot hij dat het genoeg was en nam hij afscheid van het leven. We waren 46 jaar bevriend. Ik mis hem nog dagelijks.

21 01, 2024

What’s in a name?

Door |2024-01-21T12:03:40+00:0021 januari, 2024|Tags: , , |0 Reacties

Gisteren op Via078 en vandaag op mijn eigen histoblog weer eens aandacht besteed aan het eeuwig verkeerd spellen van de voornaam van dichter C. Buddingh’. Hoe zijn naam geschreven moet worden schijnt een auteur niet meer zelf te mogen bepalen, dat doet de Koninklijke Bibliotheek voortaan wel.

19 01, 2024

Zet vast in je agenda.

Door |2024-01-19T10:07:31+00:0019 januari, 2024|Tags: , |0 Reacties

Het kroegcollege van donderdag 1 februari 2024 in Visser’s Poffertjes, Groenmarkt 9 te Dordrecht, staat in het teken van voetbal en wel van FC Dordrecht. Ter gelegenheid van het vijftigjarig jubileum van FC Dordrecht schreef Elisa Kuster haar boek ‘Krommedijk Kronieken. 50 jaar om en afzien bij FC Dordrecht’. In het kroegcollege komt Elisa vertellen over haar boek, haar liefde voor het voetbal en voor FC Dordrecht in het bijzonder.

Elisa was als kind al gewend dat het weekend was voorbestemd voor voetbal. Ze verloor haar hart in 1983 aan de club op de Krommedijk en ondanks alle strubbelingen is het nog steeds ‘aan’. Ze heeft vijf jaar voor de club mogen werken, maar vertelt en verkoopt nu sterke verhalen bij boekhandel Vos & van der Leer. Daarnaast schrijft ze columns voor het bekende voetbaltijdschrift Staantribune.

Het kroegcollege, dat een uur duurt, begint om acht uur. De toegang is gratis.

13 01, 2024

Warnaar

Door |2024-01-13T13:45:12+00:0013 januari, 2024|Tags: , , |0 Reacties

Mijn alter ego en toch ook weer niet, Warnaar, heeft weer van zich laten horen op mijn weblog. Hij gaat deze keer terug naar zijn herinneringen aan Wales en in het bijzonder aan Llangollen, waar in de buurt het prachtige landhuis Plas Newydd is gelegen, het huis van The Ladies of Llangollen.

Ga naar de bovenkant